Molen 18 en 19

Kortenburgse waterpapiermolen en later waterkorenmolen

1706 – 1808

De Kortenburgse molen is in 1706 papiermolen aan de Kortenburgse  beek.  Vlakbij huidige Oranje Nassau Oort.

Eigenaar is Johan van Lawick, heer Van Kortenburg.  De papiermolen wordt in 1747 tot korenmolen omgebouwd. Molenaar Jan de watermulder krijgt in 1762 een klacht omdat hij “met kar en peerd” overal bij mensen in Wageningen koren ophaalt om dit te malen. Broodroof voor Rijer Rijksen en ook Evert Teunissen, in 1775 pachter Jan Sterk  van “de Windmolen van

Wageningen”, de voorloper van De Eendracht,  die aldus bij de Magistraat in Arnhem een klacht indienden.  Tenslotte werd de mulder van de Kortenburgse waterkorenmolen door een veroordeling gedwongen om zijn activiteiten te staken.

De Kortenburgse mulder werd ook verboden om met de rosmolen te malen, die bij de watermolen stond. De Wageningse korenmolen was een zgn dwangmolen. De Magistraat van Wageningen verklaarde in 1779 dat de Kortenburgse waterkorenmolen niet in het buurtschap Harten maar in het Schependom Wageningen was gelegen. Het dwangrecht werd opgeheven in 1796. Kort na 1808 is de molen afgebroken.

Kortenburgse Roskorenmolen

Ensemble met de watermolen

ca 1747 – 1808

Ensemble met de waterkorenmolen. In 1782 werd de watermolen plus rosmolen te koop aangeboden. De Kortenburgse beek is na die tijd iets verlegd in oostelijke richting. Van watermolen en rosmolen is niets meer terug te vinden.

Deze informatie is onderdeel van de 4,5 km lange wandeling ‘Op stap langs wind, water en paardenkracht, 6 eeuwen Wageningse molens’. Meer informatie over deze wandeling vindt je op de website van Molenmarkt Wageningen. Hier vindt je ook een plattegrond met daarop de route.